Kendilerini, çok iyi sevişen biri olarak görmelerini aşırı derecede komik buluyorum. Sorsan, dünyaları yataklarından geçirmişlerdir. Sormasan zaten kendileri çıtlatır.
Bir şeyler yazarlar, bir kaç fotoğraf koyarlar, çok bilen profili çizerler. Gezmelere doyamayan, partilerin kapıdan ilk gireni bu adamlar, sünger gibi içtiklerini ve en çılgınlı ortamların aranan ismi olduklarını subliminale varacak kadar çaresizce aşılarlar. Masalarına gelip giden sadece bira iken ve klozete kafalarını dayayıp kusana kadar içtiklerinde yanlarında sadece erkek takımı olan bu adamlar, berbat geyik muhabbetlerinin ardında dünyanın en piç erkeği yattığına inanmışlardır, inandırmışlardır da.
Sonu “boş ver bebeğim ya” ile bitecek olan kısa ve anlamsız geçiştirişlerle dinledikleri kadın hakkında düşündükleri tek şey “verecek mi” olan bu adamlar, piçliklerine ve sikerciliklerine öyle inanmışlardır ki; bacaklarının ortasındaki başarısızlıklarını bağlayabilecekleri tek şey “bütün gece, yanındakinin de şahit olduğu yorgunluk” olur. Ya da votka.
Ağzı açıp kapamanın ve zamansız dil çıkarışların “of nasıl yiyorum hatunu” şeklinde bir öpüşme olduğunu düşünürken, hareketlerindeki aşırı acelecilik ve titreyen kolları ile altlarında gayet sakin duran kadına ilk mesajı çoktan vermişlerdir: ilki biraz erken gelir ama ikincide gör sen beni.
Ve ikinci asla olmaz.
Tespit sıçtım.
Filed under seks meme kızlık zarı kırmızı kuşak
Biliyorum, yapmamam gerektiği kadar yapıyorum. Biliyorum, dozu aşmakta üstüme tanımıyorum.
Biliyorum, hep kalp kırıyorum. Biliyorum, çok iyi gönül alıyorum.
Biliyorum, doğru bildiklerim hep kendi keyfime uydurduklarım. Biliyorum, benim keyfimden memnun değil kâhyalarım.
Biliyorum, herkesi hayatıma çıkacaklarından emin olarak aldım. Biliyorum, yine de hayatıma girdiler diye pek çok şeyi yok saydım.
Biliyorum, geçmiş beni hep kovalayacak. Biliyorum, her anının bir şarkısı olacak ve o şarkıları nerede duysam burnum sızlayacak.
Biliyorum, çok sigara içiyorum. Biliyorum, her nefeste kendimi çöpe atıyorum ama yudumladıklarımla geri dönüştürülüyorum.
Biliyorum, hiçbir zaman bir yıldız olamayacağım. Biliyorum, hep dilek tutan taraf olarak kalacağım.
Biliyorum, pusuya yatmış bir yığın gözyaşım var. Biliyorum, onlar için kurulmuş yastığımdaki kapanlar.
Biliyorum, buraya sıralayabileceğim daha bir yığın şey var. Biliyorum, çok bilmenin hep çaldığı bir şeyler var.
Biliyorum, gereksizdi. Biliyorum, zaten bitti.
Filed under Placebo I Know
Pembeyle mor arası bir renk. Gözlüklerimizin varlığından haberdar değiliz. Bahar desem, değil. Güz değil. Kış desem, hiç değil. Yazdan haber yok. Orta karar iklimden bir çadır bu üzerimizdeki.
Aklımızdan geçen her şeyin içinde buluyoruz kendimizi. Ben, ılık ve orman kokulu bir yer hayal ediyorum; her yer yemyeşil ağaç kokuyor bir anda. Sen, sıcak ve şehir sesleriyle dolu bir yer düşlüyorsun; bir çatının tepesinde yıldızlara bakarken yakalanıyoruz uçaklara.
O rengarenk şekerlemeler gibi tatlısın ama onlar kadar da zararlısın.
Ballı ılık sütümü yudumlarken beynime giden o uyarılar, kasvetli bir pazar sabahında sırtının sıcağına sokulurken vücudumu saran o hislerle yarışıyor ve birinciliği sıcak pijamalarımıza veriyorlar.
Sevgilim.
Birbirimize sevimli yüz yaptığımızda, sahici oyuncaklar gibi oluyoruz.
Çocuğum olduğunda, o’na senin gözlerini vereceğim ve sen gülerken yanağından çaldığım gamzelerinden birini, daha önce hiç sevilmemiş birine hediye edeceğim. Böylece, seni en çok ben seveceğim.
Yunusların gülüşünden sonra en sevdiğim ikinci gülüş, senin gülüşün.
Filed under CocoRosie Butterscotch
